WebMCP: je website klaar maken voor AI agents

21 mei 2026

WebMCP: hoe je website klaar maakt voor AI agents (en waarom dat nu telt)

Twee dagen geleden, tijdens de Google I/O 2026 keynote, kondigde Google aan dat WebMCP overgaat naar een publieke origin trial in Chrome 149. Het klinkt als technische ruis voor developers, maar in werkelijkheid is het een van de belangrijkste verschuivingen voor websites sinds de introductie van structured data. Voor wie online klanten wil binnenhalen of leads wil genereren via een AI-assistent, verandert dit het speelveld grondig. In deze blog leg ik uit wat WebMCP is, waarom het er nu écht toe doet, en wat je concreet kunt doen om je website klaar te maken voor de agentic web.

Geen pure dev-blog. Wel een blog die zowel marketeers als technische teams helpt te begrijpen welke kant het opgaat, en wat dat betekent voor jouw bedrijf in 2026 en 2027.

Wat is WebMCP, in mensentaal

WebMCP (Web Model Context Protocol) is een opkomende webstandaard waarmee websites hun functionaliteit als gestructureerde “tools” kunnen aanbieden aan AI-assistenten. Tot vandaag moest een AI-agent zoals Gemini, ChatGPT of Claude jouw website lezen door schermafbeeldingen te interpreteren of de HTML uit te pluizen. Foutgevoelig, traag en duur. Met WebMCP zegt je website tegen de agent: “ik kan een afspraak inplannen, hier is hoe je dat aanroept” of “ik kan een prijsofferte berekenen, hier zijn de parameters die je moet meegeven”.

Technisch werkt het via een nieuw object in de browser, navigator.modelContext. Een ontwikkelaar registreert tools met een naam, een beschrijving en getypeerde parameters. De browser communiceert die lijst naar de actieve AI-agent. Bij een schrijfactie (een boeking, een betaling) is er een verplichte bevestigingsstap voor de gebruiker. WebMCP werkt enkel op HTTPS-sites en heeft een nieuwe Permissions Policy die bepaalt wie wat mag aanroepen.

De naam verraadt de afkomst: WebMCP is een browser-side variant op MCP (Model Context Protocol), de standaard die Anthropic eind 2024 open source publiceerde en die ondertussen wordt beheerd door de Agentic AI Foundation onder de Linux Foundation. Waar klassieke MCP loopt tussen AI-app en backend-server, leeft de WebMCP-server in de webpagina zelf, met de browser als doorgeefluik.

Wat veranderde op 19 mei 2026

Op Google I/O 2026 kondigde Google aan dat WebMCP uit de experimentele Chrome-flag verdwijnt en publiek beschikbaar wordt als origin trial in Chrome 149. Die stable release wordt verwacht op 2 juni 2026. Vanaf dan kan elke website zonder developer-flags WebMCP-tools uitrollen voor echte gebruikers, op voorwaarde dat ze zich registreren voor de trial.

Google positioneerde de aankondiging expliciet als de start van een nieuw agentic web-tijdperk. Tussen de partners die al experimenteren: Booking.com, Shopify, Etsy, Target, Intuit, TurboTax, Expedia, Instacart, Redfin en Credit Karma. Aanvullend zitten ook Walmart, Wayfair, Mastercard, Salesforce, Stripe en OpenAI in de bredere “Universal Commerce Protocol”-coalitie. Eind juni 2026 lanceert Gemini in Chrome op Android, met WebMCP-ondersteuning als verwachte volgende stap.

Belangrijk om eerlijk te zijn: de standaard zelf is nog een Draft Community Group Report bij het W3C, geen formele Standard. Het kan nog substantieel wijzigen. En Firefox en Safari hebben tot nu toe geen implementatie aangekondigd. Microsoft is wel mede-auteur (samen met Google), dus Edge-support volgt vrijwel zeker. Voor nu is de praktische realiteit: Chrome plus Edge plus Cloudflare Browser Run. Dat dekt al een heel groot deel van de gebruikers en developer-omgevingen.

Waarom dit ook voor KMO’s en B2B-bedrijven telt

Mijn take: dit gaat veel sneller mainstream worden dan we denken, en niet enkel voor multinationals. Hier is waarom.

Mensen gebruiken vandaag al actief ChatGPT, Gemini en Perplexity om vergelijkingen te maken, leveranciers te zoeken en beslissingen voor te bereiden. Zolang die assistenten enkel pagina’s konden lezen, bleef de eindactie (een offerte aanvragen, een bezichtiging boeken, iets bestellen) bij de gebruiker en jouw site. Vanaf het moment dat agents tools kunnen aanroepen, verschuift die actie naar de agent. Als jouw site daar klaar voor is en die van je concurrent niet, dan boekt de agent bij jou.

Dat raakt direct aan een nieuw begrip dat de afgelopen weken opdook: TDO of Tool Description Optimization. Een term gemunt door de Australische SEO-veteraan Dan Petrovic. Klassieke SEO zorgt dat je gevonden wordt door zoekmachines. GEO (Generative Engine Optimization) zorgt dat je geciteerd wordt door AI-modellen. TDO zorgt dat je tools effectief geselecteerd worden door AI-agents als ze namens de gebruiker een actie uitvoeren. Drie lagen, één strategie. Wie alleen klassieke SEO blijft doen, mist een groeiend deel van de inkomende leads.

Concrete use cases per type bedrijf

E-commerce: producten zoeken, filteren, in winkelmandje plaatsen, afrekenen. Een agent die namens een gebruiker een vergelijking doet tussen drie webshops, kiest degene waar hij echt kan afronden.

Dienstverleners en B2B: een offerte aanvragen, een afspraak inplannen, een terugbelverzoek, een brochure laten opsturen. Voor wie leads genereert via z’n website, zijn dit de tools die rechtstreeks omzet beïnvloeden.

Vastgoed en travel: bezichtigingen of boekingen plannen, beschikbaarheid checken, prijsconfiguraties berekenen. Branches waar mensen al gewend zijn agents in te zetten voor research.

SaaS en content: een trial starten, account-instellingen aanpassen, een artikel laten samenvatten, gerelateerde content aanbevelen. Vaak de meest voor de hand liggende kandidaten omdat de doelgroep zelf al AI-savvy is.

Hoe ziet een implementatie er concreet uit

WebMCP biedt twee paden. De declaratieve API voegt attributen toe aan bestaande HTML-formulieren, waardoor ze automatisch als tool beschikbaar komen zonder dat je JavaScript moet schrijven. Dat is ideaal voor sites op WordPress, Webflow of oudere CMS-en. De imperatieve API registreert tools via JavaScript, met meer controle voor complexere flows.

Een minimaal voorbeeld in vanilla JavaScript:

if ('modelContext' in navigator) {
  navigator.modelContext.registerTool({
    name: "request_quote",
    description: "Vraag een offerte aan voor onze diensten",
    inputSchema: {
      type: "object",
      properties: {
        company:  { type: "string" },
        email:    { type: "string", format: "email" },
        service:  { type: "string" },
        details:  { type: "string" }
      },
      required: ["company", "email", "service"]
    },
    execute: async (input) => {
      const r = await fetch("/api/quote", {
        method: "POST",
        body: JSON.stringify(input)
      });
      return await r.json();
    }
  });
}

Voor WordPress-sites is er sinds kort de plugin webmcp-abilities die de WordPress Abilities API koppelt aan navigator.modelContext. Bestaande formulieren en custom actions worden zo automatisch als WebMCP-tools beschikbaar voor agents. Voor React-projecten bestaan @mcp-b/react-webmcp en @mcp-b/global. Specifiek voor WordPress schreef ik een vervolgblog met de uitrol in 5 stappen: WordPress en WebMCP: zo maak je je site stap voor stap agent-ready.

Voor een typische zakelijke site met vijf tot zeven tools praat je over één tot drie dagen werk voor een ervaren frontend developer, exclusief backend-aanpassingen die mogelijk nodig zijn om de onderliggende endpoints te bouwen. Geen massieve herbouw. Wel een eenmalige investering die je voordeel geeft zolang je concurrenten niet meegaan.

Wat met SEO, schema.org en llms.txt

Belangrijk: WebMCP vervangt niets van wat je al hebt staan. Schema.org-markup beschrijft wat de dingen op je site zíjn (zelfstandige naamwoorden: een Product, een Place, een Event). WebMCP voegt werkwoorden toe: wat een agent met die dingen kan dóén (search, book, request). Beide versterken elkaar.

Robots.txt blijft je crawl-instructies regelen. Llms.txt, het bondige tekstbestand met een overzicht van je site voor LLMs, vormt vaak een logisch duo met WebMCP: llms.txt voor leesbaarheid, WebMCP voor uitvoerbaarheid. Cloudflare’s “Markdown for Agents” en alternatieve voorstellen zoals agents.json bestaan, maar WebMCP heeft sinds I/O 2026 duidelijk het meeste momentum.

Eerlijk over de risico’s

→De spec is nog Draft. De W3C Community Group Report-status betekent dat dingen kunnen wijzigen. Vroeg implementeren is een gok, geen zekerheid. Wie te vroeg te diep gaat, kan onderdelen moeten herwerken.

→Security en GDPR. Prompt injection via tool-beschrijvingen, data-exfiltratie via tool-chaining, en consent-flows die ontworpen zijn voor menselijke kliks (niet voor agents) staan nog niet allemaal scherp. Dit raakt direct aan je consent mode-opzet.

→Authentication. Hoe een agent zich identificeert tegenover je site, hoe je sessies en OAuth afhandelt: de spec laat dit grotendeels aan de implementator. Daar zijn dus eigen keuzes te maken.

→Monetisatie. Wie leeft van ad-impressies of affiliate-cookies, verliest deels grip op het kanaal als agents rechtstreeks acties uitvoeren in plaats van pagina’s te tonen. Iets om over na te denken voor publishers en content-bedrijven.

Wat je nu al concreet kunt doen

1.Inventariseer welke acties op je site het meest waarde leveren. Offerte-aanvragen, demo-boekingen, contactaanvragen, productzoekopdrachten? Dat worden je eerste tool-kandidaten.

2.Zorg dat je technische SEO en schema.org-markup kloppen. WebMCP-tools werken het best op een site waar de basis al staat. Dit is sowieso een goede investering, los van WebMCP.

3.Werk aan je brand mentions en autoriteit. Welke agent het uiteindelijk kiest tussen jou en je concurrent hangt af van hoe vaak je herkenbaar genoemd wordt. Dit overlapt direct met AI Search Optimization.

4.Start klein met één of twee tools. Bijvoorbeeld een contact_request en een search. Test ze met de Model Context Tool Inspector in Chrome. Pas dan bouw je verder uit.

5.Meet wat agents doen. Bouw analytics op je tools: invocaties per tool, completion rates, downstream conversies. Dit is een volledig nieuw kanaal dat je vandaag nog niet meet.